2018, czyli rok wyborów prezydenckich w Rosji

W Rosji trwa kampania prezydencka. Pretendentów do zajęcia gabinetu na Kremlu tym razem jest niezwyczajnie dużo, choć nie wszyscy zdołali zostać oficjalnymi kandydatami. Różnorodność wśród uczestników wyścigu zadecydowała też o ilości niespodzianek przeszłych i przyszłych.

Wzrosło też zainteresowanie Rosjan kampanią wyborczą, której kulminacja nastąpi 18 marca.

Wybory głowy państwa zawsze przyciągały uwagę. Niezależnie od kraju – czy jest on rozwinięty, rozwijający się lub ledwie zauważalny na mapie świata – w obecnym globalnym polu informacyjnym ten proces z pewnością zostanie odzwierciedlony.

Pod koniec 2016 roku niektóre szczególnie patriotycznie nastrojone postacie oskarżały rosyjskich ekspertów o zbytnie interesowanie się wyborami w USA. Niby co was obchodzi, co robią za oceanem, zajmujcie się swoimi problemami. Okazało się, że krytykowali na próżno. Po pierwsze, w samym środku amerykańskiej kampanii wyborczej Rosja nagle zaczęła odgrywać główną rolę. Wypłynęły powiązania Trumpa z Moskwą oraz rosyjscy hakerzy kopiący z koszu z brudną bielizną Clinton. Ostatecznie Putin spowodował, że Trump wygrał wybory. Niektórzy przenikliwi senatorzy nadal przekonują o tym Amerykanów.

Ponadto okazało się, że również mieszkańcy USA interesują się wyborami prezydenckimi w Rosji – niemal tak samo jak swoimi. Uważnie śledzą cały proces rejestracji kandydatów przez Centralną Komisję Wyborczą. Nie zbyt dociekliwie – tego, że CKW odesłała w celu skompletowania dokumentów operatorkę dźwigu wieżowego Natalię Lisicynę, której kandydaturę wysunęła partia Rotfront, Waszyngton nie zauważył. Ale natychmiast zareagował, gdy zgłosił się do komisji skandalista i bloger, który nazywa sam siebie „bojownikiem z korupcją”, Aleksiej Nawalny.

Amerykański Departament Stanu, jak zwykle, własną piersią broni demokracji. Wyraził zaniepokojenie w związku z odmową zarejestrowania Nawalnego. Odpowiedziała mu rzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa. Jak podkreśliła, jest to bezpośrednia ingerencja w rosyjskie wybory.

Nawiasem mówiąc, skazanemu za oszustwo Nawalnemu, który krzyczał w Centralnej Komisji Wyborczej, że istnieje ona dzięki jego podatkom, przypomniano, iż o fotel prezydenta nie może ubiegać się osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu. A przypomniał mu o tym publicysta Władimir Sołowjew.

— Nawalny jest zwykłym oszustem. Przewodnicząca Centralnej Komisji Wyborczej Ella Pamfiłowa powinna już wcześniej powiedzieć, że oszukuje młodych ludzi. Przecież już dawno było wiadomo, że nie powinien zbierać pieniędzy, bo nie może startować w wyborach. Przepraszam, jakie podatki płaci Nawalny? Od tych pieniędzy, które otrzymywał „pod stołem”, ukradzionych spółce  Kirowles i Yves Rocher? – zastanawiał się Sołowjew.

Jednak można powiedzieć, że są to koszty procesu. O fotel prezydenta Rosji chciało walczyć ponad 30 osób. Wśród nich znalazły się też prezenterki telewizyjne — kandydaturę Ksieniji Sobczak wysunęła partia Platforma Obywatelska, a Jekateriny Gordon – Partia Dobrych Spraw. Płeć piękną reprezentuje też Elwira Agurbasz z Sojuszu Zielonych.

Nie zabrakło też zahartowanych w bitwach wyborczych weteranów: głównego liberalnego demokraty Rosji Władimira Żyrinowskiego i Grigorija Jawlinskiego z partii Jabłoko. W wyborach weźmie też udział przewodniczący Partii Wzrostu Borys Titow. Z kolei komuniści zaskoczyli wszystkich. Na zjeździe Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej wysunięto kandydaturę nie jej lidera Giennadija Ziuganowa, a dyrektora podmoskiewskiego sowchozu im. Lenina Pawła Grudinina. Politolodzy nazywają go „czarnym koniem”. Politolog Michaił Chazin twierdzi, że Grudinin nie ma nic przeciwko temu.

— Wiemy, że Grudinin jest największym latyfundystą, zresztą w obwodzie moskiewskim, na granicy z Moskwą. Uważa się za lewicowca. Jednak pamiętam, że należał do Jednej Rosji. Czyli jest to człowiek, który może należeć do elitarnej grupy liberałów – ocenił Chazin.

Na udział Grudinina w wyścigu na Kreml spokojnie zareagował politolog Dmitrij Kulikow. Choć też przyznał, że decyzja komunistów bardzo go zaskoczyła.

— Ciekawe, że i sama partia jako całość, i kierownictwo Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej, i Giennadij Ziuganow podjęli taką decyzję, że w wyborach prezydenckich będzie uczestniczył ktoś inny. Wniesie to dodatkowe emocje w kampanię wyborczą. Bo, na ile mi wiadomo, Grudinin jest człowiekiem myślącym.  Będzie ciekawie – zaznaczył politolog.

Tymczasem grupa inicjatywna wysunęła kandydaturę Władimira Putina na urząd prezydenta Rosji. Centralna Komisja Wyborcza już go zarejestrowała. Większość ekspertów uważa, że ma on bardzo duże szanse na zwycięstwo. Ale ostrzegają:  mówienie o braku konkurencji w kampanii wyborczej lub jej przewidywalności jest co najmniej lekkomyślne.

 

za: https://pl.sputniknews.com/opinie/201712297014837-sputnik-rosja-wybory-prezydenckie/

Sojusz Narodowo-Patriotycznych Sił Rosji wyłonił swego przedstawiciela i zarazem kontrkandydata urzędującego prezydenta Rosji. Tym kandydatem  skonfederalizowanego bloku narodowo-patriotycznego, a zarazem kandydatem, co było sporym zaskoczeniem, zaakceptowanym także przez postkomunistyczną partię Ziuganowa został Paweł Nikołajewicz Grudinin – biznesmen sektora rolnego i działacz społeczny z obwodu podmoskiewskiego. 

Родился 20 октября 1960 года в городе Москве.

В 1961 году семья Грудининых переехала работать в Ленинский район города Москвы. Окончив школу в 1977 году поступил в МИИСП им. Горячкина по специальности инженер-механик, который закончил в 1982 году.

По окончании института идет на работу в совхоз имени Ленина, где уже трудились многие члены его семьи. С 1982 по 1989 год работал заведующим механической мастерской, с 1990 по 1995 год — в должности заместителя директора, а в 1995 году общим собранием был избран директором ЗАО «Совхоз имени Ленина», которое возглавляет до настоящего времени. Акционерами ЗАО в 1995 году были 526 акционеров (работников совхоза), в 2017 году осталось 40 акционеров ЗАО (большинство акций у менеджеров и у самого Грудинина)[1].

С 1997 года трижды избирался депутатом Московской областной Думы от «Единой России», где работал до 2011 года. Затем просил Жириновского «рассмотреть вопрос о возможности вступления в ряды ЛДПРсотрудников ЗАО „Совхоз имени Ленина“»[1]. В 2000 году был доверенным лицом Владимира Путина на президентских выборах[2].

В 2001 году закончил Российскую Академию Государственной Службы при Президенте РФ по специальности — юриспруденция.

В 2002—2011 годах — заместитель председателя комитета Московской областной думы по экономической и инновационной политике.

10 сентября 2017 года был избран депутатом Совета депутатов городского поселения Видное Московской области от КПРФ, а 29 сентября 2017 года стал председателем Совета депутатов городского поселения Видное.[3]

В ноябре 2017 года по инициативе лидера «Левого фронта» Сергея Удальцова, на сайте организации прошли интернет-праймериз, с целью выдвижения единого кандидата от левых сил. Бизнесмен Грудинин во втором туре голосования одержал победу, опередив экс-яблочника Юрия Болдырева[4]. 22 декабря 2017 году 2 съезд Национально-патриотических сил России выдвинул Юрия Болдырева кандидатом на пост президента России, а Павла Грудинина на пост премьер-министра[5].

23 декабря 2017 года 17-й съезд Коммунистической партии Российской Федерации (КПРФ) тайным голосованием утвердил Грудинина кандидатом в президенты России. Накануне, 22 декабря, кандидатуру Грудинина поддержать съезду рекомендовал пленум компартии, а изначально предложил поддержать кандидатуру Грудинина Геннадий Зюганов, который сам не захотел баллотироваться по состоянию здоровья[6] [7], но возглавил предвыборный штаб Грудинина[8].
więcej: http://cyclowiki.org/wiki/%D0%9F%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D0%BB_%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87_%D0%93%D1%80%D1%83%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%BD

Wybór Grudinina jako wspólnego kandydata komunistów i bloku narodowo-patriotycznego ( spośród drużyny tzw. liderów narodowo-patriotycznych  ruchu Nieustającego Posiedzenia Narodowo-Patriotycznych Sił Rosji ПДС НПСР ) może nie był tak wielką niespodzianką, gdyż godził on ambicje kilku liderów, a zarazem otwierał drogę do poparcia komunistów. 

Wygłoszenie przez Grudinina ( przedstawianego jako antyoligarchiczna i tym samym antyputinowska alternatywa dla Rosji) poglądu, że w kwestii polityki zagranicznej podziela linię polityki W.Putina spowodowało jednak , że z uczestnictwa w drużynie liderów narodowo-patriotycznych zrezygnował Igor Iwanowicz Striełkow, jak wiadomo przeciwnik linii politycznej Putina wobec ruchu samoobrony Donbasu i próby pokojowego porozumienia z obecnymi władzami Kijowa w oparciu  o format tzw. Porozumień Mińskich.

Wyżej i niżej zamieszczamy materiały dotyczące omawianych tu zagadnień wyborczych i około wyborczych, które postaramy się komentować na bieżąco, zachęcając oczywiście do dyskusji.

PZ

ПИСЬМО О НОВОРОССИИ И СТРЕЛКОВЕ И.И.

Письмо о Новороссии и Стрелкове И.И.

В Орготдел ПДС НПСР поступило письмо, на которое дал ответ Юрий Юрьевич Болдырев.

 

В Орготдел ПДС НПСР поступило письмо (подписано полным именем и фамилией, публикуем с сохранением авторской грамматики и пунктуации):

 

Уважаемый Юрий Юрьевич Болдырев!

Я обращаюсь к Вам как к главному идеологу объединения национально-патриотических и левых сил. Несколько дней назад возглавляемую Вами группу национальных лидеров покинул Игорь Иванович Стрелков. Понятно, что «караван пойдет дальше». Но вопрос, из-за которого случился этот внутренний конфликт, нельзя отнести к второстепенным. И отложить его до победы не получится. В ходе предвыборной компании этот вопрос будет всплывать еще не раз. Его будут задавать и сторонники Грудинина, и противники, и неопределившиеся. И если Павел Николаевич будет отвечать на него так, как он ответил первый раз, то люди будут думать, что он либо слишком глуп, либо находится в сговоре с властью.

Вы, наверно, помните, что нынешний президент в начале 2014 года заявлял о своей решимости использовать армию для защиты русских людей на территории Украины, и это горячо приветствовалось абсолютным большинством граждан России. Поведение президента изменилось после приезда «бухгалтера» из Швейцарии — видимо, объяснившего президенту, что его тайные зарубежные банковские счета не являются тайной для западных спецслужб. Тогда и совершилось предательство под названием «Минские соглашения». Но почему кандидат в президенты от национально-патриотическим сил должен продолжать этот курс?

Заявление Грудинина о том, что он поддерживает внешнюю политику Путина и возражает только против его внутренней политики, многих заставит задуматься о том, следует ли им голосовать за этого человека. Я полагаю, что Вы не относитесь к тем наивным людям, которые считают, что внешняя и внутренняя политика Путина направлены в противоположные стороны. Как мы внутри страны «встаем с колен», так и снаружи. Соответственно, Вы должны признать, что заявление нашего кандидата — «ошибка». И ошибка даже более серьезная, чем его заявление о приверженности интернационализму, потому что речь идет не об абстрактных понятиях, а о конкретной ситуации, о живых людях.

Пока Грудинин был бизнесменом и политическим деятелем районного (городского) масштаба, он имел право ничего не понимать в вопросах внешней политики. Теперь ему надо срочно пройти ликбез. В том числе — ничего не поделаешь — вам (команде кандидата в президенты) надо срочно вырабатывать позицию по «украинскому вопросу», потому что этот вопрос слишком важен. Это принципиальный, стратегический вопрос, касающийся будущего всей русской цивилизации. Ссылка на недостаток достоверной информации в данном случае никак не может быть принята. Конечно, речь не идет о детальном плане — для такого плана информации может действительно не хватать. Но принципы должны быть провозглашены. Если это будет сделано на должном уровне, то, помимо всего прочего, это даст колоссальное преимущество в предвыборной борьбе.

В заключение — два слова о Стрелкове. Конечно, было бы лучше, если бы он, прежде чем высказываться в своем блоге на всю страну, встретился с Вами и с Грудининым, и вы обсудили бы сложившуюся ситуацию. Но люди несовершенны. И Стрелков, в силу своего несовершенства, повел себя так, как не следовало. Проблема только в том, что на самом-то деле он прав. Да, он повел себя неприлично, он слишком высокомерен, горд, заносчив, амбициозен и т.д., но правда в данном случае на его стороне. Сравнение его поведения с поведением провокатора — несправедливо. Замечу, что Вы, Юрий Юрьевич, уже второй раз прибегаете к использованию этого клейма — и второй раз делаете это без веских на то оснований. Вредить общему делу можно и из лучших побуждений, не обязательно для этого быть провокатором. В оправдание Стрелкова хочу напомнить, что с Донбассом и Луганском он связан кровью. Он там воевал, рисковал жизнью, там умирали его друзья. Это, может быть, не извиняет, но в какой-то степени объясняет его резкую реакцию на заявление Грудинина. Было бы замечательно, если бы Вы (с Грудининым) и Стрелков попросили друг у друга прощения. Так было бы лучше и для дела. Вы же не думаете, что если Грудинин или любой другой оппозиционный кандидат выиграет выборы, то правящая элита подчинится закону и отдаст ему власть? Время Стрелкова еще придет, потому что власть у мафии придется отбирать силой.

Прошу извинить меня за это письмо. Я решился его написать только потому, что очень хочу, чтобы у Вас что-нибудь получилось и чтобы жизнь в России изменилась к лучшему. В.Н.

 

Ответ Юрия Юрьевича Болдырева:

 

Уважаемый В.Н.!

Согласен с тем, что кандидат оказался не подготовлен, но связано это именно с тем, что он вовсе сам не планировал выдвигаться, а оказался компромиссной фигурой.

Он сам согласен с тем, что допускает много ошибок по вопросам, в которых совсем не специалист, и готов учиться и вникать в новые для себя вопросы.

Свое мнение я высказал, в том числе, в отношении вопроса о Новороссии и необходимой корректировки позиции кандидата по нему. См. „Без паники, товарищи!„, „Голос интернета” №6 и т.п.

В целом же: все, кто искренне заинтересован в деле – находят общие подходы и решения, в том числе, помогают друг другу исправлять неизбежные ошибки, а не используют любой предлог, чтобы „красиво” хлопнуть дверью. Тем более, еще и с публичными оскорблениями.

В отношении меня, допустим, не так важно – я всего лишь один из организаторов общего дела. Но в отношении партнеров по переговорам („сливной бачок” и т.п.) – это же были явные провокации, намеренное препятствование успешным переговорам. Мне представляется важным, чтобы вы сами это осознали.

То же и в отношении нашего официально выдвинутого единого кандидата в Президенты России: никто из имеющих отношение к нашей общей команде не должен иметь право безосновательно и безнаказанно его оскорблять.

Задумайтесь об этом сами и сами в своей среде сделайте необходимые выводы.

 

С уважением,

Ю.Ю.Болдырев.

za: http://pdsnpsr.ru/posts/kommentarii/pismo-o-novorossii-i-strelkove-i-i_01012018

 

 

 

 

Reklamy

7 Komentarzy

Filed under Polityka

7 responses to “2018, czyli rok wyborów prezydenckich w Rosji

  1. paziem

    Po dokładnym wysłuchaniu wywiadu z Bołdyriewem możemy z całą odpowiedzialnością stwierdzić, że na ten moment kwestia uzgodnionego składu sztabu wyborczego kontrkandydata wobec Putina ze strony usiłujących współdziałać środowisk komunistycznych i patriotyczno-narodowych nie jest rozwiązana, Nie jest też ostatecznie uzgodniony skład kandydatów na ewentualne przyszłe wyższe funkcje państwowe. Bołdyriew uspakaja i mobilizuje do pracy nad uporządkowaniem zaplecza osobowego i programowego kontrkandydata na urząd prezydenta. Nie wydaje mnie się żeby to się udało, jeśli do tej pory tego nie zrobiono.

    Im bliżej wyborów tym rosnąć będzie najprawdopodobniej wzajemne oskarżanie się o zaniechanie działań, a tym samym zwycięstwo W.Putina wydaje się być niezagrożone.

    Najważniejsze pytanie brzmi jednak:: czy nowo wybrany prezydent W.Putin będzie miał dość sił i determinacji, aby zrzucić z siebie balast oligarchicznej i syjonistycznej narośli w centralnych instytucjach politycznych i gospodarczych Rosji oraz rosyjskich przedsiębiorstwach, sektorze rolno-spożywczym i mediach ?!

    Od tego zależy powodzenie słowiańskiego odrodzenia, także w Polsce!

    Polubienie

    • jakipodpis

      Ale co ja, „biedny Miś”, mogę przyczynić się do „…powodzenie słowiańskiego odrodzenia, także w Polsce!”?

      Polubienie

    • Uważam że błędem jest nie dopuszczenie Nawalnego dla tego bo Jankesko-Żydowskie gadzinówki na świecie w tym w (Republice Przyjaciół) mają argument aby głosić że wygrał by wybory. A nawet chyba ta atalntycka może również i syjonistyczna jaczejka chyba centrum Lewady dawały mu bardzo niskie szanse.

      Polubienie

  2. paziem

    Jurij Bołdyriew w rozmowie z Aleksandrem Buzgalinem wyjaśnia kwestię głównych punktów wspólnego programu Komunistycznej Partii FR i Sojuszu Narodowo-Patriotycznych Sił Rosji

    Polubienie

  3. paziem

    Paweł Grudinin wspólny kandydat lewicowych i patriotyczno-narodowych środowisk politycznych Rosji. Potencjalnie najpoważniejszy kontrkandydat W.Putina w wyborach prezydenckich 18 marca 2018 r.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s